استاد سخائی
نوحۀ حضرت رقیه ( س )
آه چه کند زینب ازغم دُر دانه
گوشۀ ویرانه
-------------------------
رقیه دخترم دراین غَمکده ماندی
دراین خرابه داغی بر دلم نشاندی
مرا به زیر بارغصه ها کشاندی
درغم تو گرید ای گل نازمن
محرم و بیگانه
-------------------------
غم تو نازنین من بدل نشسته
شکسته زورق دلم به گِل نشسـته
سرشک غم به گونه ها خِجِل نشسته
این دل من سوزد ازغم توای جان
چون دل پروانه
------------------------
چنان ترا دراین خرابه جا گذارم
کنون که از دیارغصه رهسپارم
تو بودی مرهمی به قلب داغدارم
شد ز فراقت بی لطف و صفا دیگر
خانه و کاشانه
--------------------------
در طبقی سر پدر را تو چه دیدی
چو جان شیرین به بغل و را کشیدی
ز من چرا درآن زمان تو دل بریدی
وای چه جفا دیده این دل زارم از
مردم بیگانه
--------------------------
رفتم در این ویرانه دارم یادگاری
سه ساله دختری چه نیکو گلی عزاری
دارد سخائی ازغم تو حال زاری
دست غمش برسر با دل پرآذر
گشته چو دیوانه
--------------------------
آه چه کند زینب ازغم دُر دانه
گوشۀ ویرانه
=====================
التماس دعا – شور- سال 81